«Was hesch?», het s'Chohlewägeli gfröget. I de Loki sind grossi Kugelitränli abgeglofe und sie het lut gschnopft und gseit: «Weisch, ich wetti au wiedereinisch verusse go fahre und luege, wie d'Chinde Freud a mer händ.» Und vor luter Träne het d'Rosa keis Tönli me usebrocht. S’Chohlewägeli het fescht schtudiert, wie mer ächt i de Loki chönt helfe.

Am andere Tag, wone Lokiführer verbi gloffe isch, häts Wägeli gseit: «He Lokiführer! Chöntisch ned luege, dass d'Dampfloki wieder einisch chönt fahre? Weisch, sie isch furchtbar truurig.» Er hät sich am Kopf kratzet und gseit: «Ich muess mer das no überlegge.»

Am Sonntig sind e paar Manne cho, händ d'Loki vo obe bis unde putzt, händ s'Chohlewägeli a d'Loki ghänkt und au no e paar Wäge för d'Chinde. D'Rosa isch zerscht gar ned drus cho, was das söll, aber wo sie gmerkt het, dass sie dörf go fahre, hets ihres Lokiherzli fascht gschprängt vor luter Freud.

Ändlich isch es sowit gsi. En hufe Chinde sind cho, händ dörfe ischtiige und los isch es gange. D'Dampfloki het lut «Puh - Puh - Puh» gmacht und vor luter Freud het sie gar nömme welle höre. Isch das schön gsi! D'Sonne het gschone, d'Vögeli händ vo de Bäume abeglueget und händ lut zwitscheret. Vieli Chinde sind am Gleis gschtande und händ fescht gwunke. Am Obig händs denn d'Dampfloki wieder i d'Garasch gschtellt. E paar Chinde sind no de Dampfloki go Tschüss säge und händ sie no es bizeli gschtreichlet. Es isch ehre ganz warm worde ums Lokiherzli. De Tag wird sie niemeh vergässe. Aber jetzt isch d'Loki fescht müed gsi und d'Äugli gheiet ehre zue, und sie träumt en schöne Traum. Vo was ächt?

Dieses Bild kann nicht angezeigt werden.