Er hätt es schöns Dihei gha, und siini Familie hätt ihn ganz fescht gern gha, und trotzdem isch er hüüfig truurig gsii; de Fauchi hätt nämlich nanig chöne Füür speie wie alli andere Drache. Und en Drache, wo nöd cha Füür speie, isch doch kein richtige Drache, oder?

Obwohl er jede Tag fescht güebt hätt, isch immer nur warmi Luft us siine Naselöcher choo. Keis Flämmli, ja nöd emal es bitzli Rauch oder en chliine Funke hätt mer chöne gsee...

Wänn de Fauchi amigs bsunders fescht truurig gsii isch, isch er an See abe go Schtei in See tschutte. So isch er siin Fruscht am beschte los worde. Hütt isch au widder eso en Tag gsii. Doch plötzlich hett er öpper ghört vor sich hii schimpfe: En chliine Bueb isch ganz i de Nächi gsässä und hätt versuecht, es Füürli z’mache.

Neugierig isch de Fauchi nächer choo und hätt zu dem chliine Mänsch gseit: «Hoi, ich bi de Fauchi und wer bisch du? Und warum bisch du so am schimpfe?» De chlii Bueb isch zimlich verschrocke. Er hätt na nie en richtige Drache gsee gha. «Ich bin de Lukas und ich wett es Füür mache, aber es windet hütt eifach z’fescht. Nachher chömed miini Fründe und mir wänd Würscht brätle. Aber ohni Füür...?»

Anzeige

De Fauchi hett müesse lache. «Tschuldigung Lukas, dass ich lache, aber obwohl mir zwei sehr verschiede sind, hämmer fascht die gliiche Sorge. Weisch Lukas, obwohl ich en Drache bin, chan ich dir au keis Füür mache... Aber ich chan dir helfe, de Wind abzhalte, da ich echli dicker bin als du.» Und so isch de Lukas doch na zumene wunderbare Füürli cho.

Als Dank für siini Hilf hett de Lukas em Fauchi es grosses Pack Zundhölzli gschänkt. Damit au er emal es Füür cha mache. Glücklich isch de Fauchi hei gwagglet und hätt siinere Familie vo siim neue chliine Fründ verzellt. Vo jetz a hätt de Fauchi fascht jede Tag es Füür vor siinere Höhli gmacht und siini Eltere händ ihrem Sohn die Freud glaa. D’Hauptsach isch doch gsii, dass ihre Fauchi nüme eso truurig gsii isch.

Wo de chliini Drache widder emal fescht is Füür blaase hätt, damits ja nöd uusgaat, isch öppis Wunderbars passiert: Es isch richtigs Füür us siine Naselöcher use choo. «Mami, Papi, ich cha richtig Füür speie, lueged emal!!» «Gseesch Fauchi, jetzt bisch du gnueg alt um z’wüsse, wie gfährlich Füür cha sii, und drum chasch du jetzt au Füür speie. Es wär nöd guet, wenn scho die ganz chliine Drache überall und jederziit chönntet es Füür entfache. Ich denke, au diin chliine Menschefründ, de Lukas, hätt zerscht müesse lerne, mit Zundhözli und em Füür umgaa, bevor er eis sälber hätt därfe mache.» «Oh ja, jetzt gang ich grad an Strand abe, villicht isch ja de Lukas au widder dune!», und de Fauchi isch so schnell wie er hätt chöne richtig See abe grännt.

Tatsächlich isch de Lukas mit siinere ganze Familie am Strand gsässe. Nur es Füür händs damal keis gmacht gha. «Hoi zämä, was isch dänn mit eu los? Wieso sind ihr eso niedergschlage?», hätt de Fauchi die chlii Gruppe gfrägäd. «Weisch Fauchi, mir würdet gern brätle, aber da’s i de letschte Tage eso vill grägnät hätt, findet mir kei troches Holz. Mir bringed eifach keis Füür ane... debii hämmer esooo feini Würscht zum grilliere mitgnoo...», hätt de Lukas gseit.

Anzeige

«Aber das isch doch keis Problem», seit de Fauchi und us siine Naselöcher sind wunderschöni Flamme choo. Es paar Minute später hätt am Strand es grosses Füür brännt. «Oh Fauchi, du bisch jetzt en richtige Drache!», hett de Lukas begeischtered gruefe und hett siin Fründ umarmed. Sie sind alli na ganz lang am Strand gsässe, händ zämä brätled, gsunge und gschwätzt, bis spaat am Abig.

Wo's langsam dunkel worde isch, hätt sich de Fauchi vom Lukas und siinere Familie verabschiedet. «Lueg Lukas, die bruuch ich jetzt ja nüme», hätt er gseit und hätt dem s'Zundholzschachteli wider i siis chliine Händli druckt. Na nie isch de Fauchi eso glücklich hei zue gloffe.

Quelle: Dani 7C3, Wikimedia
Anzeige